En ünlü sözlerden biri – muhafazakarlığın öncüsü – onu seçtikten sonra Bristol'deki seçmenlerinin önünde yaptığı Edmund Burkes: Şimdi o bir “Bristol üyesi” değil, bir “Parlamento Üyesi” ve bunu hatırlamamalısınız! Bu, halkın seçilmesinden sonra işlevinde işlev bağımsızdır. Temsilciler Meclisi'nden halka yönelik bu bağımsızlık ilanıyla, modern Parlamento ilk etapta ortaya çıkar ve sonuç olarak eski meclisten önemli ölçüde çözülür.
Dolayısıyla, Faz Bedesta'nın komitelerine AFD'ye başkanlık etmeyi reddettiğini söylemek, en azından aldatıcı bir argüman değil, bu partiye seslerini veren on milyon seçmeni hariç tutuyor. Komite başkanları ve milletvekilleri Parlamento tarafından seçilir, eğer çoğunluk almazlarsa, oyların çoğunluğu ile göreve gelmiş gibi demokratiktir.
Yine de, bir eşarp hissi var. Federal fraksiyonların AFD'ye karşı bir savunma koalisyonuna bağlı olduğu geleneksel molayı besler. Birkaç yıl öncesine kadar, Güçlerine göre Federal'da belirli sayıda komite kalıntısı atama gelenekiydi, bu kural artık geçerli değil – kendini kanıtlamış olmasına rağmen.
Kendine güvenmeye tanıklık etti ve temel demokrasi fikrini sembolize etti: Demokrasi, partilerin seçimleri kaybedebileceği bir sistemdir. Demokrasiler bu nedenle azınlıkların çoğunluk olabileceği varsayımına dayanmaktadır, bu nedenle mevcut çoğunluklar azınlıklara bir gün azınlık olurlarsa kendilerine muamele edilmek istedikleri gibi davranmalıdır.
Başlangıçları savunmanın asil hedefi ile Federal Factions bu içgörüleri rüzgara yazıyor. Bu kendinden emin değil. Aksine, şu hikayeyi hatırlatıyor: Bir adam ıslık çayı su ısıtıcısına çılgınca Hamers. “Ne yapıyorsun?” Ona başka bir şey sorar. “Buhar lokomotiflerine dayanamıyorum,” diye yanıtlıyor. “Ama bu bir çay ısıtıcısı ve buharlı bir lokomotif değil.” – “Evet, evet, biliyorum. Ama hala küçük oldukları sürece onları öldürmelisin.”
Dolayısıyla, Faz Bedesta'nın komitelerine AFD'ye başkanlık etmeyi reddettiğini söylemek, en azından aldatıcı bir argüman değil, bu partiye seslerini veren on milyon seçmeni hariç tutuyor. Komite başkanları ve milletvekilleri Parlamento tarafından seçilir, eğer çoğunluk almazlarsa, oyların çoğunluğu ile göreve gelmiş gibi demokratiktir.
Yine de, bir eşarp hissi var. Federal fraksiyonların AFD'ye karşı bir savunma koalisyonuna bağlı olduğu geleneksel molayı besler. Birkaç yıl öncesine kadar, Güçlerine göre Federal'da belirli sayıda komite kalıntısı atama gelenekiydi, bu kural artık geçerli değil – kendini kanıtlamış olmasına rağmen.
Kendine güvenmeye tanıklık etti ve temel demokrasi fikrini sembolize etti: Demokrasi, partilerin seçimleri kaybedebileceği bir sistemdir. Demokrasiler bu nedenle azınlıkların çoğunluk olabileceği varsayımına dayanmaktadır, bu nedenle mevcut çoğunluklar azınlıklara bir gün azınlık olurlarsa kendilerine muamele edilmek istedikleri gibi davranmalıdır.
Başlangıçları savunmanın asil hedefi ile Federal Factions bu içgörüleri rüzgara yazıyor. Bu kendinden emin değil. Aksine, şu hikayeyi hatırlatıyor: Bir adam ıslık çayı su ısıtıcısına çılgınca Hamers. “Ne yapıyorsun?” Ona başka bir şey sorar. “Buhar lokomotiflerine dayanamıyorum,” diye yanıtlıyor. “Ama bu bir çay ısıtıcısı ve buharlı bir lokomotif değil.” – “Evet, evet, biliyorum. Ama hala küçük oldukları sürece onları öldürmelisin.”
